BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.3.10

सा वा एषा देवतैतासां देवतानां पाप्मानं मृत्युम् अपहत्य यत्रासां दिशाम् अन्तस् तद् गमयां चकार ।
तद् आसां पाप्मनो विन्यदधात् ।
तस्मान् न जनम् इयान् नान्तम् इयान् नेत् पाप्मानं मृत्युम् अन्ववायानीति ॥

sā vā eṣā devataitāsāṃ devatānāṃ pāpmānaṃ mṛtyum apahatya yatrāsāṃ diśām antas tad gamayāṃ cakāra ।
tad āsāṃ pāpmano vinyadadhāt ।
tasmān na janam iyān nāntam iyān net pāpmānaṃ mṛtyum anvavāyānīti ॥

That deity, after having taken away the evil of those deities, viz. death, sent it to where the end of the quarters of the earth is. There he deposited their sins. Therefore let no one go to a man, let no one go to the end (of the quarters of the earth ), that he may not meet there with evil, with death.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)