BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.3.22

एष उ एव साम ।
वाग् वै सामैष सा चामश् चेति तत् साम्नः सामत्वम् ।
यद् व् एव समः प्लुषिणा समो मशकेन समो नागेन सम एभिस् त्रिभिर् लोकैः समो ऽनेन सर्वेण तस्माद् व् एव साम ।
अश्नुते साम्नः सायुज्यं सलोकताम् ।
य एवम् एतत् साम वेद ॥

eṣa u eva sāma ।
vāg vai sāmaiṣa sā cāmaś ceti tat sāmnaḥ sāmatvam ।
yad v eva samaḥ pluṣiṇā samo maśakena samo nāgena sama ebhis tribhir lokaiḥ samo ’nena sarveṇa tasmād v eva sāma ।
aśnute sāmnaḥ sāyujyaṃ salokatām ।
ya evam etat sāma veda ॥

He (breath) is also Sâman (the Udgîtha), for speech is Sâman (Sama-veda), and that is both speech (sâ) and breath (ama). This is why Sâman is called Sâman. Or because he is equal (sama) to a grub, equal to a gnat, equal to an elephant, equal to these three worlds, nay, equal to this universe, therefore he is Sâman. He who thus knows this Sâman, obtains union and oneness with Sâman.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)