BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 2.1.10

स होवाच गार्ग्यः -- य एवायं यन्तं पश्चाच् छब्बो ऽनूदेत्य् एतम् एवाहं ब्रह्मोपास इति ।
स होवाचाजातशत्रुः -- मा मैतस्मिन् संवदिष्ठाः ।
असुर् इति वा अहम् एतम् उपास इति ।
स य एतम् एवम् उपास्ते सर्वं हैवास्मिंल् लोक आयुर् एति ।
नैनं पुरा कालात् प्राणो जहाति ॥

sa hovāca gārgyaḥ -- ya evāyaṃ yantaṃ paścāc chabbo ’nūdety etam evāhaṃ brahmopāsa iti ।
sa hovācājātaśatruḥ -- mā maitasmin saṃvadiṣṭhāḥ ।
asur iti vā aham etam upāsa iti ।
sa ya etam evam upāste sarvaṃ haivāsmiṃl loka āyur eti ।
nainaṃ purā kālāt prāṇo jahāti ॥

Gârgya said: 'The sound that follows a man while he moves, that I adore as Brahman.' Agâtasatru said to him: 'No, no! Do not speak to me on this. I adore him verily as life.' Whoso adores him thus, he reaches his full age in this world, breath does not leave him before the time.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)