BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 2.1.15
स होवाचाजातशत्रुः -- प्रतिलोमं चैतद् यद् ब्राह्मणः क्षत्रियम् उपेयाद् ब्रह्म मे वक्ष्यतीति ।
व्य् एव त्वा ज्ञपयिष्यामीति ।
तं पाणाव् आदायोत्तस्थौ ।
तौ ह पुरुषं सुप्तम् आजग्मतुः ।
तम् एतैर् नामभिर् आमन्त्रयां चक्रे बृहन् पाण्दरवासः सोम राजन्न् इति ।
स नोत्तस्थौ ।
तं पाणिनापेषं बोधयां चकार ।
स होत्तस्थौ ॥
sa hovācājātaśatruḥ -- pratilomaṃ caitad yad brāhmaṇaḥ kṣatriyam upeyād brahma me vakṣyatīti ।
vy eva tvā jñapayiṣyāmīti ।
taṃ pāṇāv ādāyottasthau ।
tau ha puruṣaṃ suptam ājagmatuḥ ।
tam etair nāmabhir āmantrayāṃ cakre bṛhan pāṇdaravāsaḥ soma rājann iti ।
sa nottasthau ।
taṃ pāṇināpeṣaṃ bodhayāṃ cakāra ।
sa hottasthau ॥
Agâtasatru said: 'Verily, it is unnatural that a Brâhmana should come to a Kshatriya, hoping that he should tell him the Brahman. However, I shall make you know him clearly,' thus saying he took him by the hand and rose. And the two together came to a person who was asleep. He called him by these names, 'Thou, great one, clad in white raiment, Soma, King.' He did not rise. Then rubbing him with his hand, he woke him, and he arose.
F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)