BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 4.3.36
स यत्रायम् अणिमानं न्येति जरया वोपतपता वाणिमानं निगच्छति ।
तद् यथाम्रं वोदुम्बरं वा पिप्पलं वा बन्धनात् प्रमुच्यते ।
एवम् एवायं पुरुष एभ्यो ऽङ्गेभ्यः संप्रमुच्य पुनः प्रतिन्यायं प्रतियोन्य् आद्रवति प्राणायैव ॥
sa yatrāyam aṇimānaṃ nyeti jarayā vopatapatā vāṇimānaṃ nigacchati ।
tad yathāmraṃ vodumbaraṃ vā pippalaṃ vā bandhanāt pramucyate ।
evam evāyaṃ puruṣa ebhyo ’ṅgebhyaḥ saṃpramucya punaḥ pratinyāyaṃ pratiyony ādravati prāṇāyaiva ॥
'And when (the body) grows weak through old age, or becomes weak through illness, at that time that person, after separating himself from his members, as an Amra (mango), or Udumbara (fig), or Pippala-fruit is separated from the stalk, hastens back again as be came, to the place from which he started, to (new) life.
F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)