BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 4.5.15

यत्र हि द्वैतम् इव भवति तद् इतर इतरं पश्यति, तद् इतर इतरं जिघ्रति, तद् इतर इतरं रसयते, तद् इतर इतरम् अभिवदति, तद् इतर इतरं शृणोति, तद् इतर इतरं मनुते. तद् इतर इतरं स्पृशति, तद् इतर इतरं विजानाति ।
यत्र त्व् अस्य सर्वम् आत्मैवाभूत् तत् केन कं पश्येत् तत् केन कं जिघ्रेत् तत् केन कं रसयेत् तत् केन कम् अभिवदेत् तत् केन कं शृणुयात् तत् केन कं मन्वीत तत् केन कं स्पृशेत् तत् केन कं विजानीयात् ।
येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयात् ।
स एष नेति नेत्य् आत्मा ।
अगृह्यो न हि गृह्यते ।
अशीर्यो न हि शीर्यते ।
असङ्गो न हि सज्यते ।
असितो न व्यथते न रिष्यति ।
विज्ञातारम् अरे केन विजानीयाद् इत्य् उक्तानुशासनासि मैत्रेयि ।
एतावद् अरे खल्व् अमृतत्वम् इति होक्त्वा याज्ञवल्क्यो विजहार ॥

yatra hi dvaitam iva bhavati tad itara itaraṃ paśyati, tad itara itaraṃ jighrati, tad itara itaraṃ rasayate, tad itara itaram abhivadati, tad itara itaraṃ śṛṇoti, tad itara itaraṃ manute. tad itara itaraṃ spṛśati, tad itara itaraṃ vijānāti ।
yatra tv asya sarvam ātmaivābhūt tat kena kaṃ paśyet tat kena kaṃ jighret tat kena kaṃ rasayet tat kena kam abhivadet tat kena kaṃ śṛṇuyāt tat kena kaṃ manvīta tat kena kaṃ spṛśet tat kena kaṃ vijānīyāt ।
yenedaṃ sarvaṃ vijānāti taṃ kena vijānīyāt ।
sa eṣa neti nety ātmā ।
agṛhyo na hi gṛhyate ।
aśīryo na hi śīryate ।
asaṅgo na hi sajyate ।
asito na vyathate na riṣyati ।
vijñātāram are kena vijānīyād ity uktānuśāsanāsi maitreyi ।
etāvad are khalv amṛtatvam iti hoktvā yājñavalkyo vijahāra ॥

'For when there is as it were duality, then one sees the other, one smells the other, one tastes the other, one salutes the other, one hears the other, one perceives the other, one touches the other, one knows the other; but when the Self only is all this, how should he see another, how should he smell another, how should he taste another, how should he salute another, how should he hear another, how should he touch another, how should he know another? How should he know Him by whom he knows all this? That Self is to be described by No, no! He is incomprehensible, for he cannot be comprehended; he is imperishable, for he cannot perish; he is unattached, for he does not attach himself; unfettered, he does not suffer, he does not fail. How, O beloved, should he know the Knower? Thus, O Maitreyî, thou hast been instructed. Thus far goes immortality.' Having said so, Yâgñavalkya went away (into the forest).

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)