BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 6.4.12

अथ यस्य जायायै जारः स्यात् तं चेद् द्विष्याद् आमपात्रे ऽग्निम् उपसमाधाय प्रतिलोमं शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्न् एताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाक्ता जुहुयात् ।
मम समिद्धे ऽहौषीः ।
प्राणापानौ त आददे ऽसाव् इति ।
मम समिद्धे ऽहौषीः ।
पुत्रपशूंस् त आददे ऽसाव् इति ।
मम समिद्धे ऽहौषीः ।
इष्टासुकृते त आददे ऽसाव् इति ।
मम समिद्धे ऽहौषीः ।
अशापराकाशौ त आददे ऽसाव् इति ।
स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृतो ऽस्माल् लोकाद् प्रैति यम् एवंविद् ब्राह्मणः शपति ।
तस्माद् एवंवित्श्रोत्रियस्य दारेण नोपहासम् इच्छेत् ।
उत ह्य् एवंवित् परो भवति ॥

atha yasya jāyāyai jāraḥ syāt taṃ ced dviṣyād āmapātre ’gnim upasamādhāya pratilomaṃ śarabarhiḥ stīrtvā tasminn etāḥ śarabhṛṣṭīḥ pratilomāḥ sarpiṣāktā juhuyāt ।
mama samiddhe ’hauṣīḥ ।
prāṇāpānau ta ādade ’sāv iti ।
mama samiddhe ’hauṣīḥ ।
putrapaśūṃs ta ādade ’sāv iti ।
mama samiddhe ’hauṣīḥ ।
iṣṭāsukṛte ta ādade ’sāv iti ।
mama samiddhe ’hauṣīḥ ।
aśāparākāśau ta ādade ’sāv iti ।
sa vā eṣa nirindriyo visukṛto ’smāl lokād praiti yam evaṃvid brāhmaṇaḥ śapati ।
tasmād evaṃvitśrotriyasya dāreṇa nopahāsam icchet ।
uta hy evaṃvit paro bhavati ॥

Now, if one's wife have a paramour, and he hate him, let him put fire in an unannealed vessel, spread out a row of reed arrows in inverse order, and therein sacrifice in inverse order those reed arrows, their heads smeared with ghee, saying:-- 'You have made a libation in my fire! I take away your in-breath and out-breath (prâṅâpânau)--you, so-and-so! You have made a libation in my fire! I take away your sons and cattle --you, so-and-so! You have made a libation in my fire! I take away your sacrifices and meritorious deeds --you, so-and-so! You have made a libation in my fire! I take away your hope and expectation --you, so-and-so!' Verily, he whom a Brahman who knows this curses--he departs from this world impotent and devoid of merit. Therefore one should not desire dalliance with the spouse of a person learned in sacred lore (s'rotriya) who knows this, for indeed he who knows this becomes superior.

Robert Ernest Hume · The Thirteen Principal Upanishads (1921), Bṛhadāraṇyaka VI.4