CHĀNDOGYA UPANISHAD · 6.11.3

एवम् एव खलु सोम्य विद्धीति ह उवाच ।
जीवापेतं वाव किलेदं म्रियते न जीवो म्रियत इति ।
स य एषो ऽणिमैतद् आत्म्यम् इदं सर्वम् ।
तत् सत्यम् ।
स आत्मा ।
तत् त्वम् असि श्वेतकेतो इति ।
भूय एव मा भगवान् विज्ञापयत्व् इति ।
तथा सोम्येति होवाच ॥

evam eva khalu somya viddhīti ha uvāca ।
jīvāpetaṃ vāva kiledaṃ mriyate na jīvo mriyata iti ।
sa ya eṣo ’ṇimaitad ātmyam idaṃ sarvam ।
tat satyam ।
sa ātmā ।
tat tvam asi śvetaketo iti ।
bhūya eva mā bhagavān vijñāpayatv iti ।
tathā somyeti hovāca ॥

In exactly the same manner, my son, know this.' Thus he spoke: 'This (body) indeed withers and dies when the living Self has left it; the living Self dies not. 'That which is that subtile essence, in it all that exists has its self. It is the True. It is the Self, and thou, Svetaketu, art it.' 'Please, Sir, inform me still more,' said the son. 'Be it so, my child,' the father replied.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)