TAITTIRĪYA UPANISHAD · 1.8

ओमिति ब्रह्म । ओमितीदंसर्वम् ।
ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्योश्रावयेत्याश्रावयन्ति ।
ओमिति सामानि गायन्ति । ओंशोमिति शस्त्राणि शंसन्ति ।
ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति ।
ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ।
ब्रह्मैवोपाप्नोति ।

omiti brahma । omitīdaṃsarvam ।
omityetadanukṛtirhasma vā apyośrāvayetyāśrāvayanti ।
omiti sāmāni gāyanti । oṃśomiti śastrāṇi śaṃsanti ।
omityadhvaryuḥ pratigaraṃ pratigṛṇāti ।
omiti brahmā prasauti । omityagnihotramanujānāti ।
omiti brāhmaṇaḥ pravakṣyannāha brahmopāpnavānīti ।
brahmaivopāpnoti ।

OM is the Eternal, OM is all this universe. OM is the syllable of assent: saying OM! let us hear, they begin the citation. With OM they sing the hymns of the Sama; with OM SHOM they pronounce the Shastra. With OM the priest officiating at the sacrifice sayeth the response. With OM Brahma beginneth creation (or With OM the chief priest giveth sanction). With OM one sanctioneth the burnt offering. With OM the Brahmin ere he expound the Knowledge, crieth “May I attain the Eternal.” The Eternal verily he attaineth.

Sri Aurobindo · CWSA 18, p. 212