BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.3.13

अथ प्राणम् अत्यवहत् ।
स यदा मृत्युम् अत्यमुच्यत स वायुर् अभवत् ।
सो ऽयं वायुः परेण मृत्युम् अतिक्रान्तः पवते ॥

atha prāṇam atyavahat ।
sa yadā mṛtyum atyamucyata sa vāyur abhavat ।
so ’yaṃ vāyuḥ pareṇa mṛtyum atikrāntaḥ pavate ॥

Then he carried breath (scent) across. When breath had become freed from death, it became Vâyu (air). That Vâyu, after having stepped beyond death, blows.