BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.3.16

अथ मनो ऽत्यवहत् ।
तद् यदा मृत्युम् अत्यमुच्यत स चन्द्रमा अभवत् ।
सो ऽसौ चन्द्रः परेण मृत्युम् अतिक्रान्तो भाति ।
एवं ह वा एनम् एषा देवता मृत्युम् अतिवहति य एवं वेद ॥

atha mano ’tyavahat ।
tad yadā mṛtyum atyamucyata sa candramā abhavat ।
so ’sau candraḥ pareṇa mṛtyum atikrānto bhāti ।
evaṃ ha vā enam eṣā devatā mṛtyum ativahati ya evaṃ veda ॥

Then he carried the mind across. When the mind had become freed from death, it became the moon (Kandramas). That moon, after having stepped beyond death, shines. Thus does that deity carry him, who knows this, across death.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)