BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.4.4

सो हेयम् ईक्षां चक्रे -- कथं नु मात्मन एव जनयित्वा सम्भवति ।
हन्त तिरो ऽसानीति ।
सा गौर् अभवद् वृषभ इतरः ।
तां सम् एवाभवत् ।
ततो गावो ऽजायन्त ।
वडवेतराभवद् अश्ववृष इतरः ।
गर्दभीतरा गर्दभ इतरः ।
तां सम् एवाभवत् ।
तत एकशफम् अजायत ।
अजेतराभवद् बस्त इतरः ।
अविर् इतरा मेष इतरः ।
तां सम् एवाभवत् ।
ततो ऽजावयो ऽजायन्त ।
एवम् एव यद् इदं किञ्च मिथुनम् आ पिपीलिकाभ्यस् तत् सर्वम् असृजत ॥

so heyam īkṣāṃ cakre -- kathaṃ nu mātmana eva janayitvā sambhavati ।
hanta tiro ’sānīti ।
sā gaur abhavad vṛṣabha itaraḥ ।
tāṃ sam evābhavat ।
tato gāvo ’jāyanta ।
vaḍavetarābhavad aśvavṛṣa itaraḥ ।
gardabhītarā gardabha itaraḥ ।
tāṃ sam evābhavat ।
tata ekaśapham ajāyata ।
ajetarābhavad basta itaraḥ ।
avir itarā meṣa itaraḥ ।
tāṃ sam evābhavat ।
tato ’jāvayo ’jāyanta ।
evam eva yad idaṃ kiñca mithunam ā pipīlikābhyas tat sarvam asṛjata ॥

She thought, 'How can he embrace me, after having produced me from himself? I shall hide myself.' She then became a cow, the other became a bull and embraced her, and hence cows were born. The one became a mare, the other a stallion; the one a male ass, the other a female ass. He embraced her, and hence one-hoofed animals were born. The one became a she-goat, the other a he-goat; the one became a ewe, the other a ram. He embraced her, and hence goats and sheep were born. And thus he created everything that exists in pairs, down to the ants.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)