BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.5.15

यो वै स संवत्सरः प्रजापतिः षोडशकालो ऽयम् एव स यो ऽयम् एवंवित् पुरुषः ।
तस्य वित्तम् एव पञ्चदश कलाः ।
आत्मैवास्य षोडशी कला ।
स वित्तेनैवा च पूर्यते ऽप च क्षीयते ।
तद् एतन् नभ्यं यद् अयम् आत्मा ।
प्रधिर् वित्तम् ।
तस्माद् यद्य् अपि सर्वज्यानिं जीयत आत्मना चेज् जीवति प्रधिनागाद् इत्य् एवाहुः ॥

yo vai sa saṃvatsaraḥ prajāpatiḥ ṣoḍaśakālo ’yam eva sa yo ’yam evaṃvit puruṣaḥ ।
tasya vittam eva pañcadaśa kalāḥ ।
ātmaivāsya ṣoḍaśī kalā ।
sa vittenaivā ca pūryate ’pa ca kṣīyate ।
tad etan nabhyaṃ yad ayam ātmā ।
pradhir vittam ।
tasmād yady api sarvajyāniṃ jīyata ātmanā cej jīvati pradhināgād ity evāhuḥ ॥

Now verily that Pragâpati, consisting of sixteen digits, who is the year, is the same as a man who knows this. His wealth constitutes the fifteen digits, his Self the sixteenth digit. He is increased and decreased by that wealth. His Self is the nave, his wealth the felly. Therefore even if he loses everything, if he lives but with his Self, people say, he lost the felly (which can be restored again).

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)