BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 2.5.16

इदं वै तन् मधु दध्यङ्ङ् आथर्वणो ऽश्विभ्याम् उवाच ।
तद् एतद् ऋषिः पश्यन्न् अवोचत् -- तद् वां नरा सनये दंस उग्रम् आविष् कृणोमि तन्यतुर् न वृष्टिम् ।
दध्यङ् ह यन् मध्व् आथर्वणो वाम् अश्वस्य शीर्ष्णा प्र यद् ईम् उवाचेति ॥

idaṃ vai tan madhu dadhyaṅṅ ātharvaṇo ’śvibhyām uvāca ।
tad etad ṛṣiḥ paśyann avocat -- tad vāṃ narā sanaye daṃsa ugram āviṣ kṛṇomi tanyatur na vṛṣṭim ।
dadhyaṅ ha yan madhv ātharvaṇo vām aśvasya śīrṣṇā pra yad īm uvāceti ॥

Verily Dadhyak Âtharvana proclaimed this honey (the madhu-vidyâ) to the two Asvins, and a Rishi, seeing this, said (Rv. I, 116, 12): 'O ye two heroes (Asvins), I make manifest that fearful deed of yours (which you performed) for the sake of gain, like as thunder makes manifest the rain. The honey (madhu-vidyâ) which Dadhyak Âtharvana proclaimed to you through the head of a horse,'...

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)