BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 2.5.17

इदं वै तन् मधु दध्यङ्ङ् आथर्वणो ऽश्विभ्याम् उवाच ।
तद् एतद् ऋषिः पश्यन्न् अवोचत् -- आथर्वणायाश्विनौ दधीचे ऽश्व्यं शिरः प्रत्य् ऐरयतम् ।
स वां मधु प्र वोचद् ऋतायन् त्वाष्ट्रं यद् दस्राव् अपिकक्ष्यं वाम् इति ॥

idaṃ vai tan madhu dadhyaṅṅ ātharvaṇo ’śvibhyām uvāca ।
tad etad ṛṣiḥ paśyann avocat -- ātharvaṇāyāśvinau dadhīce ’śvyaṃ śiraḥ praty airayatam ।
sa vāṃ madhu pra vocad ṛtāyan tvāṣṭraṃ yad dasrāv apikakṣyaṃ vām iti ॥

Verily Dadhyak Âtharvana proclaimed this honey to the two Asvins, and a Rishi, seeing this, said (Rv. I, 117, 22): 'O Asvins, you fixed a horse's head on Âtharvana Dadhyak, and he, wishing to be true (to his promise), proclaimed to you the honey, both that of Tvashtri and that which is to be your secret, O ye strong ones.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)