BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 2.5.6

इमा दिशः सर्वेषां भूतानां मधु ।
आसां दिशां सर्वाणि भूतानि मधु ।
यश् चायम् आसु दिक्षु तेजोमयो ऽमृतमयः पुरुषो यश् चायम् अध्यात्मं श्रौत्रः प्रातिश्रुत्कस् तेजोमयो ऽमृतमयः पुरुषो ऽयम् एव स यो ऽयम् आत्मा ।
इदम् अमृतम् इदं ब्रह्मेदं सर्वम् ॥

imā diśaḥ sarveṣāṃ bhūtānāṃ madhu ।
āsāṃ diśāṃ sarvāṇi bhūtāni madhu ।
yaś cāyam āsu dikṣu tejomayo ’mṛtamayaḥ puruṣo yaś cāyam adhyātmaṃ śrautraḥ prātiśrutkas tejomayo ’mṛtamayaḥ puruṣo ’yam eva sa yo ’yam ātmā ।
idam amṛtam idaṃ brahmedaṃ sarvam ॥

This space (disah, the quarters) is the honey of all beings, and all beings are the honey of this space. Likewise this bright, immortal person in this space, and that bright, immortal person existing as the ear in the body (both are madhu). He indeed is the same as that Self, that Immortal, that Brahman, that All.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)