BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 2.5.7

अयं चन्द्रः सर्वेषां भूतानां मध्व् ।
अस्य चन्द्रस्य सर्वाणि भूतानि मधु ।
यश् चायम् अस्मिन् चन्द्रे तेजोमयो ऽमृतमयः पुरुषो यश् चायम् अध्यात्मं मानसस् तेजोमयो ऽमृतमयः पुरुषो ऽयम् एव स यो ऽयम् आत्मेदम् अमृतम् ।
इदं ब्रह्मेदं सर्वम् ॥

ayaṃ candraḥ sarveṣāṃ bhūtānāṃ madhv ।
asya candrasya sarvāṇi bhūtāni madhu ।
yaś cāyam asmin candre tejomayo ’mṛtamayaḥ puruṣo yaś cāyam adhyātmaṃ mānasas tejomayo ’mṛtamayaḥ puruṣo ’yam eva sa yo ’yam ātmedam amṛtam ।
idaṃ brahmedaṃ sarvam ॥

This moon is the honey of all beings, and all beings are the honey of this moon. Likewise this bright, immortal person in this moon, and that bright, immortal person existing as mind in the body (both are madhu). He indeed is the same as that Self, that Immortal, that Brahman, that All.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)