BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 3.2.11

याज्ञवल्क्येति होवाच -- यत्रायं पुरुषो म्रियत उद् अस्मात् प्राणाः क्रामन्त्य् आहो नेति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
अत्रैव समवनीयन्ते ।
स उच्छ्वयति ।
आध्मायति ।
आध्मातो मृतः शेते ॥

yājñavalkyeti hovāca -- yatrāyaṃ puruṣo mriyata ud asmāt prāṇāḥ krāmanty āho neti ।
neti hovāca yājñavalkyaḥ ।
atraiva samavanīyante ।
sa ucchvayati ।
ādhmāyati ।
ādhmāto mṛtaḥ śete ॥

'Yâgñavalkya,' he said, 'when such a person (a sage) dies, do the vital breaths (prânas) move out of him or no?' 'No,' replied Yâgñavalkya; 'they are gathered up in him, he swells, he is inflated, and thus inflated the dead lies at rest.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)