BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 3.8.11

तद् वा एतद् अक्षरं गार्ग्य् अदृष्टं द्रष्ट्रश्रुतं श्रोत्रमतं मन्त्रविज्ञातं विज्ञातृ ।
नान्यद् अतो ऽस्ति द्रष्टृ ।
नान्यद् अतो ऽस्ति श्रोतृ ।
नान्यद् अतो ऽस्ति मन्तृ ।
नान्यद् अतो ऽस्ति विज्ञातृ ।
एतस्मिन् नु खल्व् अक्षरे गार्ग्य् आकाश ओतश् च प्रोतश् च ॥

tad vā etad akṣaraṃ gārgy adṛṣṭaṃ draṣṭraśrutaṃ śrotramataṃ mantravijñātaṃ vijñātṛ ।
nānyad ato ’sti draṣṭṛ ।
nānyad ato ’sti śrotṛ ।
nānyad ato ’sti mantṛ ।
nānyad ato ’sti vijñātṛ ।
etasmin nu khalv akṣare gārgy ākāśa otaś ca protaś ca ॥

'That Brahman,' O Gârgî, 'is unseen, but seeing; unheard, but hearing; unperceived, but perceiving; unknown, but knowing. There is nothing that sees but it, nothing that hears but it, nothing that perceives but it, nothing that knows but it. In that Akshara then, O Gârgî, the ether is woven, like warp and woof.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)