BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 5.2.3

अथ हैनम् असुरा ऊचुर् ब्रवीतु नो भवान् इति ।
तेभ्यो हैतद् एवाक्षरम् उवाच द इति ।
व्यज्ञासिष्टा३ इति ।
व्यज्ञासिष्मेति होचुः ।
दयध्वम् इति न आत्थेति ।
ओम् इति होवाच व्यज्ञासिष्टेति ।
तद् एतद् एवैषा दैवी वाग् अनुवदति स्तनयित्नुर् द द द इति ।
दम्यत दत्त दयध्वम् इति ।
तद् एतत् त्रयं शिक्षेद् दमम् दानम् दयाम् इति ॥

atha hainam asurā ūcur bravītu no bhavān iti ।
tebhyo haitad evākṣaram uvāca da iti ।
vyajñāsiṣṭā3 iti ।
vyajñāsiṣmeti hocuḥ ।
dayadhvam iti na āttheti ।
om iti hovāca vyajñāsiṣṭeti ।
tad etad evaiṣā daivī vāg anuvadati stanayitnur da da da iti ।
damyata datta dayadhvam iti ।
tad etat trayaṃ śikṣed damam dānam dayām iti ॥

Then the Asuras said to him: 'Tell us something, Sir.' He told them the same syllable Da. Then he said: 'Did you understand?' They said: 'We did understand. You told us, "Dayadham," Be merciful.' 'Yes,' he said, 'you have understood.' The divine voice of thunder repeats the same, Da Da Da, that is, Be subdued, Give, Be merciful. Therefore let that triad be taught, Subduing, Giving, and Mercy.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)