BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 5.5.1

आप एवेदम् अग्र आसुः ।
ता आपः सत्यम् असृजन्त ।
सत्यं ब्रह्म ।
ब्रह्म प्रजापतिम् ।
प्रजापतिर् देवान् ।
ते देवाः सत्यम् एवोपासते ।
तद् एतत् त्र्यक्षरं स-ति-यम् इति स इत्य् एकम् अक्षरम् ।
तीत्य् एकम् अक्षरम् ।
यम् इत्य् एकम् अक्षरम् ।
प्रथमोत्तमे अक्षरे सत्यम् मध्यतो ऽनृतम् ।
तद् एतद् अनृतम् उभयतः सत्येन परिगृहीतम् ।
सत्यभूयम् एव भवति ।
नैवंविद्वांसम् अनृतं हिनस्ति ॥

āpa evedam agra āsuḥ ।
tā āpaḥ satyam asṛjanta ।
satyaṃ brahma ।
brahma prajāpatim ।
prajāpatir devān ।
te devāḥ satyam evopāsate ।
tad etat tryakṣaraṃ sa-ti-yam iti sa ity ekam akṣaram ।
tīty ekam akṣaram ।
yam ity ekam akṣaram ।
prathamottame akṣare satyam madhyato ’nṛtam ।
tad etad anṛtam ubhayataḥ satyena parigṛhītam ।
satyabhūyam eva bhavati ।
naivaṃvidvāṃsam anṛtaṃ hinasti ॥

In the beginning this (world) was water. Water produced the true, and the true is 'Brahman. Brahman produced Pragâpati, Pragâpati the Devas (gods). The Devas adore the true (satyam) alone. This satyam consists of three syllables. One syllable is sa, another t(i), the third yam. The first and last syllables are true, in the middle there is the untrue. This untrue is on both sides enclosed by the true, and thus the true preponderates. The untrue does not hurt him who knows this.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)