BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 6.1.12

रेतो होच्चक्राम ।
तत् संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच -- कथम् अशकत मद् ऋते जीवितुम् इति ।
ते होचुः -- यथा क्लीबा अप्रजायमाना रेतासा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश् चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसैवम् अजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह रेतः ॥

reto hoccakrāma ।
tat saṃvatsaraṃ proṣyāgatyovāca -- katham aśakata mad ṛte jīvitum iti ।
te hocuḥ -- yathā klībā aprajāyamānā retāsā prāṇantaḥ prāṇena vadanto vācā paśyantaś cakṣuṣā śṛṇvantaḥ śrotreṇa vidvāṃso manasaivam ajīviṣmeti ।
praviveśa ha retaḥ ॥

The seed departed, and having been absent for a year, it came back and said: 'How have you been able to live without me?' They replied: 'Like impotent people, not generating with seed, but breathing with the breath, seeing with the eye, hearing with the ear, knowing with the mind. Thus we have lived.' Then the seed entered in.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)