BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 6.2.16

अथ ये यज्ञेन दानेन तपसा लोकाञ् जयन्ति ते धूमम् अभिसंभवन्ति ।
धूमाद् रात्रिम् ।
रात्रेर् अपक्षीयमाणपक्षम् ।
अपक्षीयमाणपक्षाद् यान् षण् मासान् दक्षिणादित्य एति ।
मासेभ्यः पितृलोकम् ।
पितृलोकाच् चन्द्रम् ।
ते चन्द्रं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
तांस् तत्र देवा यथा सोमं राजानम् आप्यायस्वापक्षीयस्वेत्य् एवम् एनांस् तत्र भक्षयन्ति ।
तेषां यदा तत् पर्यवैत्य् अथेमम् एवाकाशम् अभिनिष्पद्यन्ते ।
आकाशाद् वायुम् ।
वायोर् वृष्टिम् ।
वृष्टेः पृथिवीम् ।
ते पृथिवीं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
ते पुनः पुरुषाग्नौ हूयन्ते ततो योषाग्नौ जायन्ते ।
लोकान् प्रत्युथायिनस् त एवम् एवानुपरिवर्तन्ते ।
अथ य एतौ पन्थानौ न विदुस् ते कीटाः पतङ्गा यद् इदं दन्दशूकम् ॥

atha ye yajñena dānena tapasā lokāñ jayanti te dhūmam abhisaṃbhavanti ।
dhūmād rātrim ।
rātrer apakṣīyamāṇapakṣam ।
apakṣīyamāṇapakṣād yān ṣaṇ māsān dakṣiṇāditya eti ।
māsebhyaḥ pitṛlokam ।
pitṛlokāc candram ।
te candraṃ prāpyānnaṃ bhavanti ।
tāṃs tatra devā yathā somaṃ rājānam āpyāyasvāpakṣīyasvety evam enāṃs tatra bhakṣayanti ।
teṣāṃ yadā tat paryavaity athemam evākāśam abhiniṣpadyante ।
ākāśād vāyum ।
vāyor vṛṣṭim ।
vṛṣṭeḥ pṛthivīm ।
te pṛthivīṃ prāpyānnaṃ bhavanti ।
te punaḥ puruṣāgnau hūyante tato yoṣāgnau jāyante ।
lokān pratyuthāyinas ta evam evānuparivartante ।
atha ya etau panthānau na vidus te kīṭāḥ pataṅgā yad idaṃ dandaśūkam ॥

'But they who conquer the worlds (future states) by means of sacrifice, charity, and austerity, go to smoke, from smoke to night, from night to the decreasing half of the moon, from the decreasing half of the moon to the six months when the sun goes to the south, from these months to the world of the fathers, from the world of the fathers to the moon. Having reached the moon, they become food, and then the Devas feed on them there, as sacrificers feed on Soma, as it increases and decreases. But when this (the result of their good works on earth) ceases, they return again to that ether, from ether to the air, from the air to rain, from rain to the earth. And when they have reached the earth, they become food, they are offered again in the altar-fire, which is man (see § 11), and thence are born in the fire of woman. Thus they rise up towards the worlds, and go the same round as before. 'Those, however, who know neither of these two paths, become worms, birds,, and creeping things.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)