CHĀNDOGYA UPANISHAD · 2.10.5

एकविंशत्यादित्यम् आप्नोति ।
एकविंशो वा इतो ऽसाव् आदित्यः ।
द्वाविंशेन परम् आदित्याज् जयति ।
तन् नाकम् ।
तद् विशोकम् ॥

ekaviṃśatyādityam āpnoti ।
ekaviṃśo vā ito ’sāv ādityaḥ ।
dvāviṃśena param ādityāj jayati ।
tan nākam ।
tad viśokam ॥

With twenty-one syllables a man reaches the sun (and death), for the sun is the twenty-first from here; with the twenty-second he conquers what is beyond the sun: that is blessedness, that is freedom from grief