CHĀNDOGYA UPANISHAD · 2.16.2

स य एवम् एतद् वैराजम् ऋतुषु प्रोतं वेद ।
विराजति प्रजया ।
पशुभिर् ब्रह्मवर्चसेन ।
सर्वम् आयुर् एति ।
ज्योग् जीवति ।
महान् प्रजया पशुभिर् भवति ।
महान् कीर्त्या ।
ऋतून् न निन्देत् ।
तद् व्रतम् ॥

sa ya evam etad vairājam ṛtuṣu protaṃ veda ।
virājati prajayā ।
paśubhir brahmavarcasena ।
sarvam āyur eti ।
jyog jīvati ।
mahān prajayā paśubhir bhavati ।
mahān kīrtyā ।
ṛtūn na nindet ।
tad vratam ॥

He who thus knows the Vairâga, as interwoven in the seasons, shines (virâgati) through children, cattle, and glory of countenance. He reaches the full life, he lives long, becomes great with children and cattle, great by fame. His rule is, 'Never complain of the seasons.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)