CHĀNDOGYA UPANISHAD · 4.15.5

अथ यद् उ चैवास्मिञ् छव्यं कुर्वन्ति यदि च नार्चिषम् एवाभिसंभवन्ति ।
अर्चिषो ऽहः ।
अह्न आपूर्यमाणपक्षम् ।
आपूर्यमाणपक्षाद् यान् षड् उदङ्ङ् एति मासांस् तान् ।
मासेभ्यः संवत्सरम् ।
संवत्सराद् आदित्यम् ।
आदित्याच् चन्द्रमसम् ।
चन्द्रमसो विद्युतम् ।
तत् पुरुषो ऽमानवः ।
स एनान् ब्रह्म गमयति ।
एष देवपथो ब्रह्मपथः ।
एतेन प्रतिपद्यमाना इमं मानवम् आवर्तं नावर्तन्ते नावर्तन्ते ॥

atha yad u caivāsmiñ chavyaṃ kurvanti yadi ca nārciṣam evābhisaṃbhavanti ।
arciṣo ’haḥ ।
ahna āpūryamāṇapakṣam ।
āpūryamāṇapakṣād yān ṣaḍ udaṅṅ eti māsāṃs tān ।
māsebhyaḥ saṃvatsaram ।
saṃvatsarād ādityam ।
ādityāc candramasam ।
candramaso vidyutam ।
tat puruṣo ’mānavaḥ ।
sa enān brahma gamayati ।
eṣa devapatho brahmapathaḥ ।
etena pratipadyamānā imaṃ mānavam āvartaṃ nāvartante nāvartante ॥

'Now (if one who knows this, dies), whether people perform obsequies for him or no, he goes to light (arkis), from light to day, from day to the light half of the moon, from the light half of the moon to the six months during which the sun goes to the north, from the months to the year, from the year to the sun, from the sun to the moon, from the moon to the lightning. There is a person not human, 'He leads them to Brahman. This is the path of the Devas, the path that leads to Brahman. Those who proceed on that path, do not return to the life of man, yea, they do not return.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)