CHĀNDOGYA UPANISHAD · 4.4.4

तं होवाच किंगोत्रो नु सोम्यासीति ।
स होवाच ।
नाहम् एतद् वेद भो यद्गोत्रो ऽहम् अस्मि ।
अपृच्छं मातरम् ।
सा मा प्रत्यब्रवीद् बह्व् अहम् चरन्ती परिचरिणी यौवने त्वाम् अलभे ।
साहम् एतन् न वेद यद्गोत्रस् त्वम् असि ।
जबाला तु नामाहम् अस्मि ।
सत्यकामो नाम त्वम् असीति ।
सो ऽहं सत्यकामो जाबालो ऽस्मि भो इति ॥

taṃ hovāca kiṃgotro nu somyāsīti ।
sa hovāca ।
nāham etad veda bho yadgotro ’ham asmi ।
apṛcchaṃ mātaram ।
sā mā pratyabravīd bahv aham carantī paricariṇī yauvane tvām alabhe ।
sāham etan na veda yadgotras tvam asi ।
jabālā tu nāmāham asmi ।
satyakāmo nāma tvam asīti ।
so ’haṃ satyakāmo jābālo ’smi bho iti ॥

He said to him: 'Of what family are you, my friend?' He replied: 'I do not know, Sir, of what family I am. I asked my mother, and she answered: "In my youth when I had to move about much as a servant, I conceived thee. I do not know of what family thou art. I am Gabâlâ by name, thou art Satyakâma," I am therefore Satyakâma Gâbâlâ, Sir.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)