CHĀNDOGYA UPANISHAD · 4.4.5

तं होवाच ।
नैतद् अब्रह्मणो विवक्तुम् अर्हति ।
समिधं सोम्याहर ।
उप त्वा नेष्ये न सत्याद् अगा इति ।
तम् उपनीय कृशानाम् अबलानां चतुःशता गा निराकृत्य उवाचेमाः सोम्यानुसंव्रजेति ।
ता अभिप्रस्थापयन्न् उवाच ।
नासहस्रेणावर्तेयेति ।
स ह वर्षगणं प्रोवास ।
ता यदा सहस्रं सम्पेदुः ॥

taṃ hovāca ।
naitad abrahmaṇo vivaktum arhati ।
samidhaṃ somyāhara ।
upa tvā neṣye na satyād agā iti ।
tam upanīya kṛśānām abalānāṃ catuḥśatā gā nirākṛtya uvācemāḥ somyānusaṃvrajeti ।
tā abhiprasthāpayann uvāca ।
nāsahasreṇāvarteyeti ।
sa ha varṣagaṇaṃ provāsa ।
tā yadā sahasraṃ sampeduḥ ॥

He said to him: 'No one but a true Brâhmana would thus speak out. Go and fetch fuel, friend, I shall initiate you. You have not swerved from the truth.' Having initiated him, he chose four hundred lean and weak cows, and said: 'Tend these, friend.' He drove them out and said to himself, 'I shall not return unless I bring back a thousand.' He dwelt a number of years (in the forest), and when the cows had become a thousand,

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)