CHĀNDOGYA UPANISHAD · 5.1.10

श्रोत्रं होच्चक्राम ।
तत् संवत्सरं प्रोष्य पर्येत्योवाच कथम् अशकतर्ते मज् जीवितुम् इति ।
यथा बधिरा अशृण्वन्तः प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश् चक्षुषा ध्यायन्तो मनसैवम् इति ।
प्रविवेश ह श्रोत्रम् ॥

śrotraṃ hoccakrāma ।
tat saṃvatsaraṃ proṣya paryetyovāca katham aśakatarte maj jīvitum iti ।
yathā badhirā aśṛṇvantaḥ prāṇantaḥ prāṇena vadanto vācā paśyantaś cakṣuṣā dhyāyanto manasaivam iti ।
praviveśa ha śrotram ॥

The ear (hearing) departed, and having been absent for a year, it came round and said: 'How have you been able to live without me?' They replied: 'Like deaf people, not hearing, but breathing with the breath, speaking with the tongue, thinking with the mind. Thus we lived.' Then the ear went back.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)