CHĀNDOGYA UPANISHAD · 5.1.11

मनो होच्चक्राम ।
तत् संवत्सरं प्रोष्य पर्येत्योवाच ।
कथम् अशकतर्ते मज् जीवितुम् इति ।
यथा बाला अमनसः प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश् चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेणैवम् इति ।
प्रविवेश ह मनः ॥

mano hoccakrāma ।
tat saṃvatsaraṃ proṣya paryetyovāca ।
katham aśakatarte maj jīvitum iti ।
yathā bālā amanasaḥ prāṇantaḥ prāṇena vadanto vācā paśyantaś cakṣuṣā śṛṇvantaḥ śrotreṇaivam iti ।
praviveśa ha manaḥ ॥

The mind departed, and having been absent for a year, it came round and said: 'How have you been able to live without me?' They replied: 'Like children whose mind is not yet formed, but breathing with the breath, speaking with the tongue, seeing with the eye, hearing with the ear. Thus we lived.' Then the mind went back.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)