CHĀNDOGYA UPANISHAD · 5.2.7

अथ खल्व् एतयर्चा पच्छ आचामति ।
तत् सवितुर् वृणीमह इत्य् आचामति ।
वयं देवस्य भोजनम् इत्य् आचामति ।
श्रेष्ठं सर्वधातमम् इत्य् आचामति ।
तुरं भगस्य धीमहीति सर्वं पिबति ।
निर्णिज्य कंसं चमसं वा पश्चाद् अग्नेः संविशति ।
चर्मणि वा स्थण्डिले वा वाचंयमो ऽप्रसाहः ।
स यदि स्त्रियं पश्येत् समृद्धं कर्मेति विद्यात् ॥

atha khalv etayarcā paccha ācāmati ।
tat savitur vṛṇīmaha ity ācāmati ।
vayaṃ devasya bhojanam ity ācāmati ।
śreṣṭhaṃ sarvadhātamam ity ācāmati ।
turaṃ bhagasya dhīmahīti sarvaṃ pibati ।
nirṇijya kaṃsaṃ camasaṃ vā paścād agneḥ saṃviśati ।
carmaṇi vā sthaṇḍile vā vācaṃyamo ’prasāhaḥ ।
sa yadi striyaṃ paśyet samṛddhaṃ karmeti vidyāt ॥

Then he eats with the following Rik verse at every foot: 'We choose that food'--here he swallows--'Of the divine Savitri (prâna)'--here he swallows--'The best and all-supporting food'--here he swallows--'We meditate on the speed of Bhaga (Savitri, prâna)'--here he drinks all. Having cleansed the vessel, whether it be a kamsa or a kamasa, he sits down behind the fire on a skin or on the bare ground, without speaking or making any other effort. If in his dream he sees a woman, let him know this to be a sign that his sacrifice has succeeded.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)