CHĀNDOGYA UPANISHAD · 7.5.2

तानि ह वा एतानि चित्तैकायनानि चित्तात्मानि चित्ते प्रतिष्ठितानि ।
तस्माद् यद्य् अपि बहुविद् अचित्तो भवति नायम् अस्तीत्य् एवैनम् आहुः ।
यद् अयं वेद यद् वा अयं विद्वान् नेत्थम् अचित्तः स्याद् इति ।
अथ यद्य् अल्पविच् चित्तवान् भवति तस्मा एवोत शुश्रूषन्ते ।
चित्तं ह्य् एवैषाम् एकायनम् ।
चित्तम् आत्मा ।
चित्तं प्रतिष्ठा ।
चित्तम् उपास्स्वेति ॥

tāni ha vā etāni cittaikāyanāni cittātmāni citte pratiṣṭhitāni ।
tasmād yady api bahuvid acitto bhavati nāyam astīty evainam āhuḥ ।
yad ayaṃ veda yad vā ayaṃ vidvān nettham acittaḥ syād iti ।
atha yady alpavic cittavān bhavati tasmā evota śuśrūṣante ।
cittaṃ hy evaiṣām ekāyanam ।
cittam ātmā ।
cittaṃ pratiṣṭhā ।
cittam upāssveti ॥

'All these (beginning with mind and ending in sacrifice) centre in consideration, consist of consideration, abide in consideration. Therefore if a man is inconsiderate, even if he possesses much learning, people say of him, he is nothing, whatever he may know; for, if he were learned, he would not be so inconsiderate. But if a man is considerate, even though he knows but little, to him indeed do people listen gladly. Consideration is the centre, consideration is the self, consideration is the support of all these. Meditate on consideration.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)