CHĀNDOGYA UPANISHAD · 7.5.3

स यश् चित्तं ब्रह्मेत्य् उपास्ते ।
चित्तान् वै स लोकान् ध्रुवान् ध्रुवः प्रतिष्ठितान् प्रतिष्ठितो ऽव्यथमानान् अव्यथमानो ऽभिसिध्यति ।
यावच् चित्तस्य गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति यश् चित्तं ब्रह्मेत्य् उपास्ते ।
अस्ति भगवश् चित्ताद् भूय इति ।
चित्ताद् वाव भूयो ऽस्तीति ।
तन् मे भगवान् ब्रवीत्व् इति ॥

sa yaś cittaṃ brahmety upāste ।
cittān vai sa lokān dhruvān dhruvaḥ pratiṣṭhitān pratiṣṭhito ’vyathamānān avyathamāno ’bhisidhyati ।
yāvac cittasya gataṃ tatrāsya yathākāmacāro bhavati yaś cittaṃ brahmety upāste ।
asti bhagavaś cittād bhūya iti ।
cittād vāva bhūyo ’stīti ।
tan me bhagavān bravītv iti ॥

'He who meditates on consideration as Brahman, he, being himself safe, firm, and undistressed, obtains the safe, firm, and undistressed worlds which he has considered; he is, as it were, lord and master as far as consideration reaches--he who meditates on consideration as Brahman.' 'Sir, is there something better than consideration?' 'Yes, there is something better than consideration.' 'Sir, tell it me.'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)