BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 1.5.13

अथैतस्य प्राणस्यापः शरीरम् ।
ज्योतीरूपम् असौ चन्द्रः ।
तद् यावान् एव प्राणस् तावत्य आपस् तावान् असौ चन्द्रः ।
त एते सर्व एव समाः सर्वे ऽनन्ताः ।
स यो हैतान् अन्तवत उपास्ते ऽन्तवन्तं स लोकं जयति ।
अथ यो हैतान् अनन्तान् उपास्ते ऽनन्तं स लोकं जयति ॥

athaitasya prāṇasyāpaḥ śarīram ।
jyotīrūpam asau candraḥ ।
tad yāvān eva prāṇas tāvatya āpas tāvān asau candraḥ ।
ta ete sarva eva samāḥ sarve ’nantāḥ ।
sa yo haitān antavata upāste ’ntavantaṃ sa lokaṃ jayati ।
atha yo haitān anantān upāste ’nantaṃ sa lokaṃ jayati ॥

Next, of this breath water is the body, light the form, viz. this moon. And so far as this breath extends, so far extends water, so far extends the moon. These are all alike, all endless. And he who worships them as finite, obtains a finite world, but he who worships them as infinite, obtains an infinite world.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)