BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 6.2.13

योषा वा अग्निर् गौतम ।
तस्या उपस्थ एव समित् ।
लोमानि धूमः ।
योनिर् अर्चिः ।
यद् अन्तः करोति ते ऽङ्गाराः ।
अभिनन्दा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवा रेतो जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषः संभवति ।
स जीवति यावज् जीवति ।
अथ यदा म्रियते ॥

yoṣā vā agnir gautama ।
tasyā upastha eva samit ।
lomāni dhūmaḥ ।
yonir arciḥ ।
yad antaḥ karoti te ’ṅgārāḥ ।
abhinandā viṣphuliṅgāḥ ।
tasminn etasminn agnau devā reto juhvati ।
tasyā āhutyai puruṣaḥ saṃbhavati ।
sa jīvati yāvaj jīvati ।
atha yadā mriyate ॥

Woman, verily, is a sacrificial fire, O Gautama. The sexual organ, in truth, is its fuel; the hairs, the smoke; the vulva, the flame; when one inserts, the coals; the feelings of pleasure, the sparks. In this oblation the gods offer semen. From this oblation a person (puruṣa) arises. He lives as long as he lives. Then when he dies,

Robert Ernest Hume · The Thirteen Principal Upanishads (Oxford University Press, 1921), p. 162