BṚHADĀRAṆYAKA UPANISHAD · 6.2.14

अथैनम् अग्नये हरन्ति ।
तस्याग्निर् एवाग्निर् भवति ।
समित् समित् ।
धूमो धूमः ।
अर्चिर् अर्चिः ।
अङ्गारा अङ्गाराः ।
विष्फुलिङ्गा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवाः पुरुषं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषो भास्वरवर्णः संभवति ॥

athainam agnaye haranti ।
tasyāgnir evāgnir bhavati ।
samit samit ।
dhūmo dhūmaḥ ।
arcir arciḥ ।
aṅgārā aṅgārāḥ ।
viṣphuliṅgā viṣphuliṅgāḥ ।
tasminn etasminn agnau devāḥ puruṣaṃ juhvati ।
tasyā āhutyai puruṣo bhāsvaravarṇaḥ saṃbhavati ॥

'They take him to the fire (the funeral pile), and then the altar-fire is indeed fire, the fuel fuel, the smoke smoke, the light light, the coals coals, the sparks sparks. In that very altar-fire the Devas offer man, and from that oblation man rises, brilliant in colour.

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 15 (1884)