CHĀNDOGYA UPANISHAD · 5.1.12

अथ ह प्राण उच्चिक्रमिषन् स यथा सुहयः पड्वीशशङ्कून् संखिदेद् एवम् इतरान् प्राणान् समखिदत् ।
तं हाभिसमेत्योचुः ।
भगवन्न् एधि ।
त्वं नः श्रेष्ठो ऽसि ।
मोत्क्रमीर् इति ॥

atha ha prāṇa uccikramiṣan sa yathā suhayaḥ paḍvīśaśaṅkūn saṃkhided evam itarān prāṇān samakhidat ।
taṃ hābhisametyocuḥ ।
bhagavann edhi ।
tvaṃ naḥ śreṣṭho ’si ।
motkramīr iti ॥

The breath, when on the point of departing, tore up the other senses, as a horse, going to start, might tear up the pegs to which he is tethered. They came to him and said: 'Sir, be thou (our lord); thou art the best among us. Do not depart from us!'

F. Max Müller · The Upanishads, Sacred Books of the East 1 (1879)